“อยากกลับบ้าน” … เสียงเบาๆ ของคุณยายวัย 95 ปี ผู้ไม่มีแม้แต่ญาติให้พึ่งพิง ยังคงดังก้องอยู่ในศูนย์อพยพ อ.กันทรลักษ์ จ.ศรีสะเกษ สถานที่ที่ยายจำต้องย้ายมาอาศัยพร้อมเพื่อนบ้านอีกหลายชีวิต หลังเกิดเหตุความไม่สงบบริเวณชายแดนไทย – กัมพูชา ที่นี่แม้จะไม่ใช่บ้าน แต่มีน้ำใจของคนแปลกหน้าที่ดูแลคุณยายซึ่งเป็นผู้ป่วยติดเตียงเหมือนเป็นญาติแท้ๆ แต่ต่อให้ได้รับความดูแลดีเพียงใด “บ้าน” ก็ยังเป็นสถานที่ที่ไม่มีอะไรมาแทนที่ได้ ความรู้สึกของคุณยาย ไม่ต่างจากผู้อพยพอีกกว่า 96,000 คน ในศูนย์พักพิง 495 จุด ที่ต้องละทิ้งบ้านของตัวเอง มาอยู่ในพื้นที่ปลอดภัย ท่ามกลางความไม่แน่นอนใน 4 จังหวัดชายแดน แม้สถานการณ์ในวันนี้จะยังไม่มีรายงานเหตุการณ์รุนแรงในทุกพื้นที่ แต่ความระแวดระวังยังเข้มข้น ข้างหน้า ทหารแนวหน้ายังตรึงกำลังไม่ถอย ข้างหลัง คนไทยทั้งประเทศยังส่งแรงใจไม่หยุด อาหาร น้ำดื่ม ของใช้จำเป็น หลั่งไหลมาจากทุกทิศ เพื่อเติมเต็มให้ศูนย์อพยพ เป็นเหมือนบ้านสำหรับพักกาย-พักใจของทุกคน ด้วยหัวใจที่อยากเห็นพี่น้องกลับบ้านได้อย่างปลอดภัย หนึ่งในนั้น คือ ซีพีเอฟ ที่ยืนหยัดเป็นคลังอาหารจากแนวหลัง คอยเติมเต็มโรงครัวพระราชทาน โรงครัวกลาง และโรงครัวอาสา ตั้งแต่วันแรกที่เกิดเหตุการณ์ จนถึงวันนี้ น้ำใจที่มียังไม่เคยขาดตอน ทีมงานจิตอาสาของซีพีเอฟ เดินหน้าเคียงข้างทุกวิกฤติ ไม่เพียงแค่ส่งวัตถุดิบอาหารสดเข้าสู่โรงครัวพระราชทาน โรงครัวกลาง และโรงครัวจิตอาสาของเครือข่ายพันธมิตรเท่านั้น ยังตั้งโรงครัวอาสาเอง…
Read Moreหัวใจของผู้อพยพ… กับทุกหัวใจของผู้ให้ที่ไม่เคยถอย
